Prof. Dr. Seyithan Deliduman

Hayatın en büyük yanılgılarından biri, insanın kaybettiklerini bütün varlığının kaybı zannetmesidir. Oysa çoğu zaman eksilen şey hayatın tamamı değil, sadece bir parçasıdır. İnsan bazen dökülen kahveye o kadar odaklanır ki elinde tuttuğu fincanı unutur.

Bir fincan kahve düşünün…
Özenle hazırlanmış, sıcaklığıyla içi ısıtan, dost sohbetlerine eşlik eden bir kahve… Sonra küçük bir dikkatsizlik olur ve kahve taşar. Masaya dökülür, elinizi yakar, canınızı sıkar. İlk anda göz sadece dökülene takılır. Çünkü insan tabiatı gereği kaybı daha hızlı fark eder.

Fakat biraz durup düşününce hakikat kendisini gösterir:
Kahve dökülmüştür ama fincan hâlâ elinizdedir.

İşte hayatın özü de burada saklıdır.

İnsan bazen parasını kaybeder ama haysiyetini kaybetmez.
Bazen makamını kaybeder ama şahsiyetini korur.
Bazen bir dostunu kaybeder ama dost olabilme ahlakını yitirmez.
Bazen düşer, yorulur, kırılır; fakat yeniden ayağa kalkabilecek iradesi hâlâ içindedir.

Asıl değer de budur zaten.

Çünkü hayatta herkesin kahvesi zaman zaman dökülür. Kusursuz bir hayat yoktur. Her insanın içinde sustuğu kırgınlıklar, anlatamadığı yorgunluklar ve toparlamaya çalıştığı dağınıklıklar vardır. Fakat insanı güçlü yapan şey hiç düşmemesi değil, dökülenlere rağmen elindekinin kıymetini bilmesidir.

Bugün modern insanın en büyük problemlerinden biri de budur. Sahip olduklarından çok kaybettiklerine odaklanıyor. Bir eksiklik bütün güzellikleri görünmez hâle getiriyor. Oysa çoğu zaman insanın elinde hâlâ ailesi, sağlığı, vicdanı, imanı, hatıraları ve yeniden başlayabilecek bir umudu bulunuyor.

Belki de hayat bazen bize şunu öğretmek ister:
Kaybettiğin şey sen değilsin.

Dökülen kahve geri gelmeyebilir. Ama fincan hâlâ senin elindeyse yeniden doldurma imkânın vardır. İnsan umut ettiği sürece yeniden başlayabilir. Yeter ki kırılan moralin, kendi özünü de beraberinde götürmesin.

Bu yüzden hayatın zor zamanlarında insan dönüp sadece kaybettiklerine değil, elinde kalanlara da bakmalıdır. Çünkü bazen insanın gerçek zenginliği, kayıplardan sonra geriye kalan değerlerinde gizlidir.

Sonuç olarak, hayatta bazen kahve dökülür, düzen bozulur, planlar değişir. Fakat insanın karakteri, inancı, ahlakı ve yeniden ayağa kalkma iradesi duruyorsa hâlâ çok şey yerli yerindedir.

Unutmamak gerekir ki;
kahve dökülse de fincan senindir.