Epey bir zaman önce, doğal tarım fikri kafamda yer bulmaya başlamış. Kaz gübresinin güvercinden değerli olduğunu duydum. Bir de ot ile mücadele konusu var, zeytinliği traktör ile sürmeyelim diyoruz.

Tamam, sorun çözüldü. Gittim 3 kaz aldım geldim. Araziye saldım.

...

...

Uçup yokuş aşağı kayboldular gözden. Arazi eğimli, koş peşinden. Birini en aşağıda çitin dibinde buldum. Bir kaç gün sonra bir diğerini muhtar bulmuş, getirdi. 3. hiç bulunamadı. Ve macera başladı.

...

Sonra 6 kaz daha aldım. Ot canavarları. Yeşil mendil görseler gözleri parlıyor. Ama ot çok, yetmiyor sayıları. Tırpana devam.

Ve bir gün yumurtalar bulmaya başladım. Sordum, araba lastiği al , onun içine yuva yapar dediler. Aldık, işe yaradı.

Yavrular çıkmaya başladı. Yokuş yine başa bela oldu. Koşa koşa aşağı gidiyorlar, anneler durduramıyor. Bir kısmı otlara takılıp kalıyor sabah ayazında, kimini atmaca kapıyor , kiminin üstüne anne baba basıyor. Yağmur yağıyor ölüyorlar , şimşek çakıyor ölüyorlar.

Hay ben bu işin !!!

Tüm bunlara rağmen sonbaharda 40 taneyi geçti sayıları. Kazın yavrusu güzün sayılır dediler. Normalmiş. Gerçi ben alışamadım, her yıl yeni yöntemler deniyorum , doğa da öyle. Ya tilki sarıyor başıma yada başka bir şey. Mesela geçen yıl 3 yavru havuzda boğuldu. Kaz kış ayında sudan çıkmaz, nasıl boğuldun mübarek?

...

Bu uzun girişten sonra topala gelelim.

Üstüne basılıp ayağı sakatlanan kaz yavrusu yaşamıyor. Büyüklerden tedavi ettiğim oldu. Felçli köpeğim Zoe 'yi yürütmeyi başarınca bayağı bir özgüven gelmişti . Ama yavru olunca. O kadar narin ki kaz palazı.

Neyse, bu yavruya her gün doğaçlama fizyoterapi, yaşadı. Iyi de ayak düzelmedi. Gondolcu küreği gibi yandan toprağı süpürerek geziyor.

Eş dost tartıştık aramızda, öyle azimli ki, canını almaya hakkımız olmadığına karar verdik. Insanlık tarihinin en büyük paradokslarından biri ile karşı karşıyayız.

Ve "topal" hala bebek koğuşunda. Büyüyen kardeşleri sürüye katılırken o yeni doğanlar ile bebek gibi bakılıyor. Her yeni bir gün (binbir emek yumurtasının kabuğunu kırsada) yaşamayı başaramayanlara inat "o" nefes almaya devam ediyor.